Η Πολωνία έχει παράδοση στον κινηματογράφο μέσα από τα χρόνια.Oι Πολωνοί σκηνοθέτες με τεχνικούς και αισθητικούς πειραματισμούς καθώς ήταν επηρεασμένοι τόσο από την ανατολικοευρωπαϊκή αισθητική παράδοση όσο και από τη Δύση, κατάφεραν να εξιστορούν το εσωτερικό γίγνεσθαι και να το κάνουν γνωστό σε όλο τον κόσμο ενώ συγχρόνως δημιουργούσαν και συνεχίζουν να αναπτύσσουν το ρεύμα που ονομάστηκε Πολωνική Κινηματογραφική Σχολή .

Σύμφωνα με τον Joseph Nye η κινηματογραφική διπλωματία βρίσκεται στην καρδιά των οπτικών αναπαραστάσεων των χωρών και λειτουργεί ως μέσο για την πολιτισμική επικοινωνία και κατανόηση. Επίσης αναφέρεται ως «soft power ή ήπια ισχύς» και σχετίζεται με την έννοια του branding του έθνους. Η συνεισφορά της πολιτιστικής-δημιουργικής  βιομηχανίας στην οικονομία  ,στον πολιτισμό και την κοινωνία είναι ίσως δύσκολα μετρήσιμη αλλά πασιφανής.

Ο πολωνικός κινηματογράφος στις αρχές του 20ου αιώνα αρχίζει και παράγει ταινίες μικρού μήκους . Το 1945 με πρωτοβουλία της πολωνικής κυβέρνησης ιδρύεται η εταιρία παραγωγής Film Polski. Από τα 1950 και ιδιαιτέρως μετά τον θάνατο του Στάλιν οι δημιουργοί αρχίζουν να βλέπουν με κριτική ματιά την ιστορία και τον διχασμό του πολωνικού λαού κάτι που κορυφώνεται προς τα τέλη του 20ου αιώνα.

Από τις αρχές της νέας χιλιετίας ο πολωνικός κινηματογράφος όπως και ο πολωνικός λαός βρίσκεται σε αναζήτηση ταυτότητας και σε περισυλλογή της ιστορίας σε ένα πια πολύ πιο ελεύθερο πολυκομματικό και πλουραλιστικό σύστημα.

Ένα λαμπρό δείγμα του πολωνικού κινηματογράφου κυκλοφόρησε πριν από μερικές μέρες στις ελληνικές αίθουσες ο «Ψυχρός Πόλεμος» του Πάβελ Παβλικόφσκι . Ένας σκηνοθέτης ο οποίος βραβεύτηκε με το Όσκαρ για την προηγούμενη ταινία του «Ida» και προτάθηκε για Όσκαρ στην κατηγορία «καλύτερη ξενόγλωσση ταινία» με την τελευταία του δουλειά . Ο «Ψυχρός Πόλεμος»  έλαβε ήδη τον Χρυσό Φοίνικα  σκηνοθεσίας στις Κάννες.

Μια ταινία για το χρόνο και για την μετανάστευση, αλλά πρώτα απ ‘όλα είναι μια ιστορία αγάπης, μια απίστευτη ιστορία για έναν άνθρωπο ο οποίος δεν μπορούσε να βρει ένα μέρος για τον εαυτό του και γυναίκα  του που ήταν έτοιμη για όλα εξαιτίας του. Εξιστορεί μια παθιασμένη ερωτική ιστορία δύο εντελώς διαφορετικών ανθρώπων, με φόντο τον Ψυχρό Πόλεμο στην Πολωνία, το Βερολίνο, τη Γιουγκοσλαβία και το Παρίσι. Ένας μαέστρος και μια τραγουδίστρια γνωρίζονται στα συντρίμμια της μεταπολεμικής Πολωνίας σε μια οντισιόν. Οι πρόβες και συναντήσεις για την παράσταση παρουσιάζουν με έναν περίτεχνο τρόπο το  φολκλορ της πολωνικής παράδοσης με τις παραδοσιακές μελωδίες και τα αγαπημένα της μοτίβα. Οι πολιτικές συνθήκες, τα ελαττώματα τους, αλλά και μια σειρά από ατυχείς συγκυρίες τους χωρίζουν και τους ενώνουν σε έναν έρωτα διαχρονικά αδύνατο.

Η ταινία αυτή  παρόλο που πραγματεύεται γεγονότα μεταπολεμικά αγγίζει με έναν τρόπο και τα σημερινά προβλήματα της πολωνικής αλλά και της ανατολικοευρωπαϊκής κοινωνίας  όπως είναι η μετανάστευση και η νοσταλγία της πατρίδας. Με βασικό μήνυμα της ταινίας: όταν φύγετε από την πατρίδα σας, είναι δύσκολο να πιστέψετε ότι αυτό είναι για πάντα. Κάποια στιγμή θα διαπιστώσετε ότι η πατρίδα είστε εσείς οι ίδιοι .

Σοφία Σαρίδη, αρχισυντάκτρια

 

Πηγές:

https://culture.pl/en/article/a-foreigners-guide-to-polish-cinema

https://www.theguardian.com/film/2018/may/11/cold-war-review-wounded-love-and-state-sponsored-fear-in-1940s-poland

 

Print Friendly, PDF & Email